27 stuivers en eeuwige roem

bodar1Een euro en zeven stuivers gooi ik in het centenbakje. De hoogmis in de Sint-Jan, in nagedachtenis van Jeroen Bosch, is dan bijna op zijn hoogtepunt. Het is een requiem-mis met prachtige gezangen uit de tijd dat de beroemde Bosschenaar nog leefde. De Missa Cum Jocunditate (mis met blijdschap) van Pierre de la Rue in een uitvoering van Cappella Pratensis.

Ik ben vroeg op pad, deze zondag. De mis begint om tien uur. Vlak nadat burgemeester Rombouts met echtgenote in de voorste bank heeft plaatsgenomen, komen van achter uit de kerk de priesters op. In hun midden Antoine Bodar, die de mis zal opdragen.

In een grote wolk wierook die zich vermengt met het daglicht dat door de kerkramen schijnt, schrijden zij naar het altaar. De hoogmis kan beginnen.

bodar2We weten weinig van het leven van Jeroen Bosch, niet eens wanneer hij is gestorven. Wel dat hij  9 augustus 1516 vanuit deze kathedraal is begraven. Hoewel gezworen lid van de Illustre Onze Lieve Vrouwe Broederschap is Bosch niet tussen de rijke stinkerds in de kerk beland. Vermoedelijk kreeg hij achter de Sint-Jan een plek, dat kerkhofje bestaat niet meer.

Terwijl Bodar bidt voor het zielenheil van Bosch opdat ‘de onstuimigheid van zijn helse taferelen zijn eeuwige rust niet zal verstoren’, valt mijn oog op een man enkele rijen voor mij. Hij draagt een shirt met een print van de Hooiwagen. Dit werk van Bosch staat symbool voor het grote graaien, iedereen wil een graantje meepikken. Vijf eeuwen later nog altijd actueel.

hooiwagenOok Bodar ziet verbanden tussen het heden en verre verleden. “Wij leven in een tijd van angst. Dat was in de tijd van Jeroen Bosch niet anders, maar het geloof was groot dat in de eeuwigheid duidelijkheid werd verschaft: hel of hemel. Nu zijn we materieel rijker, maar gaan we ten onder aan geestelijke armoede. We hechten aan het leven omdat met het verlies ervan alles voorbij is. Maar de troost van toen, geldt nu ook”, voegt hij toe.

Waar nu kerken sluiten, werd in de tijd van Bosch nog flink aan de Sint-Jan verbouwd. “Die werd vergroot, uitgebreid. Niet vanwege prestige, maar om de eer jegens God”, memoreert Bodar. In die onafgewerkte Sint-Jan regelde de Illustre Lieve Vrouwe Broederschap 500 jaar geleden de begrafenis van Bosch. Volgens hun goed bewaarde archieven kwamen de broeders in hun eigen kapel bijeen, ‘gehuld in zwarte kovels en gekleurde kaproenen en getooid met het zilveren lidmaatschaps-insigne’. Ook toen klonk gezang, net als nu. Het broederschap betaalde de kosten van de uitvaart: 27 stuivers.

 

Na de mis liep een groep ‘notabelen’ onder wie museumdirecteur Charles de Mooij, JB500-leider Ad ’s Gravesande, burgemeester Rombouts en leden van de Illustre Broederschap vanuit de Sint-Jan naar het standbeeld van Jeroen Bosch. Hier had Monique van den Boomen (foto rechts met Rombouts) een deel van haar Kronenproject voor de BoschParade uitgespreid in de vorm van de cijfers 500. Mijn kroon (die wordt bewonderd door het kleine meisje) zat er ook bij!
Centraal stond natuurlijk de fotoshoot van de hoge heren. Maar de happening op de Markt voelde voor mij ook een beetje als een
kranslegging; een mooie afronding na de eredienst voor Bosch. 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s